احکام کفالت (آیت الله میرزا جواد تبریزی (ره))

احکام کفالت (آیت الله میرزا جواد تبریزی (ره))

احکام کفالت

مسأله 2331 :

کـفالت آن است که انسان متعهد شود که هر وقت طلبکار بدهکار را خواست , به دست او بدهد, و به کسى که اينطور متعهدمى شود کفيل مى گويند.

مسأله 2332 :

کـفالت در صورتى صحيح است که کفيل به هر لفظى اگرچه عربى نباشد يا به عـمـلـى بـه طـلـبکار بفهماند که من متعهدم هر وقت بدهکار خودرا بخواهى , به دست تو بدهم , وطلبکار هم قبول نمايد.

مسأله 2333 :

کفيل بايد مکلف و عاقل باشد و او را در کفالت مجبور نکرده باشند و بتواند کسى را که کفيل او شده حاضر نمايد.

مسأله 2334 :

يکى از پنج چيز, کفالت را بهم مى زند: اول : کفيل , بدهکار را به دست طلبکار بدهد.

دوم : طلب طلبکار داده شود.

سوم : طلبکار از طلب خود بگذرد.

چهارم : بدهکار بميرد.

پنجم : طلبکار کفيل را از کفالت آزاد کند.

مسأله 2335 :

اگر کسى به زور بدهکار را از دست طلبکار رها کند, چنانچه طلبکار دسترسى به او نداشته باشد, کسى که بدهکار را رهاکرده , بايد او را بدست طلبکار بدهد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

نظر سایر مراجع

 

پر بازدیدترین ها

No image

القول فى الحنوط

No image

القول فى تکفین المیت‌

No image

القول فى آداب الغسل‌

No image

فصل فى أحکام الاموات‌

Powered by TayaCMS