مس قرآن و اسمای متبرکه برای زن نفساء چه حکمی دارد؟

پاسخ

• امام، بهجت و صافی: مسّ متن قرآن و اسم خدا ( به هر زبانی که باشد) و سایر اسامی و صفات مخصوص خدا، حرام است و احتیاط واجب آن است که اسامی انبیاء، ائمه، حضرت زهرا – علیهم السلام - و ملائکه را مس ننماید.[1]
• خامنه ای، فاضل و نوری: مسّ متن قرآن و اسم خدا فاضل و نوری: به هر زبانی که باشد) و سایر اسامی و صفات مخصوص خدا، حرام است و احتیاط واجب آن است که اسامی انبیاء و ائمه – علیهم السلام - را مس ننماید.[2]
• خویی، تبریزی، سیستانی : مس متن قرآن و اسم خدا ( به هر زبانی که باشد) حرام است و بنا بر احتیاط واجب مس سایر اسامی و صفات مخصوص خدا، حرام است و احتیاط مستحب آن است که اسامی انبیاء، ائمه و حضرت زهرا – علیهم السلام - را مس ننماید.[3]
• وحید: مس متن قرآن، و اسم خدا ( به هر زبانی که باشد) و سایر اسامی و صفات مخصوص خدا، حرام است و احتیاط مستحب آن است که اسامی انبیاء، ائمه و حضرت زهرا – علیهم السلام - را مس ننماید..[4]
• مکارم: مسّ متن قرآن و اسم و صفات الهی به هر زبانی و اسامی انبیاء، ائمه– علیهم السلام - بنابر احتیاط واجب حرام است..[5]
• شبیری: مس متن قرآن حرام است و بنابر احتیاط [6]مس اسم خدا و صفات مخصوص خدا به هر زبانی که باشد، حرام است مگر پولی که بر آن نام خدا نوشته شده باشد و احتیاط مستحب آن است که اسامی انبیاء، ائمه و حضرت زهرا – علیهم السلام - را مس ننماید.[7]

منابع:

1. امام: تحریرالوسیله، ج1، کتاب الطهارة، فصل فی النفاس، م 6 و القول فی احکام الحائض، قبل از م 1 و رساله، م 319، 355، 450 و 513، ؛ بهجت: وسیلة النجاة، م151، 266 و 315 و رساله، م 323؛ صافی: هدایة العباد، ج1، کتاب الطهارة، م 148، 244 و 303 و رساله، م361، 456 و519.
2. خامنه ای: اجوبة الاستفتائات، س 153، 154 و 164؛ فاضل و نوری: العروة الوثقی، کتاب الطهارة، فصل فی النفاس، م 10 و فصل فی احکام الحائض، الثانی و فصل فی غایات الوضوءات، م 17.
3. خویی، تبریزی: منهاج الصالحین، کتاب الطهارة، م 162، 227 و 257 و رساله، م 325؛ سیستانی: العروة الوثقی، کتاب الطهارة، فصل فی النفاس، م 10 و فصل فی احکام الحائض، الثانی و فصل فی غایات الوضوءات، قبل از م 1 و م 17 و رساله، م 318.
4. وحید: منهاج الصالحین، کتاب الطهارة، م 227 و 257 و رساله، م 361 و 519.
5. مکارم: العروة الوثقی، کتاب الطهارة، فصل فی النفاس، م 10 و فصل فی احکام الحائض، الثانی و فصل فی غایات الوضوءات، م17.
6. شبیری: اگر احتیاط، بدون هیچ قیدی بکار رود (مثل مورد بالا) مقلد می تواند به احتیاط عمل نکند، بلکه مطابق فتوای مجتهد دیگر- با رعایت شرط اعلمیت نسبی- رفتار نماید اما اگر به همراه قید واجب باشد دیگر حق رجوع ندارد و عمل به آن احتیاط واجب است (رساله، م 7).).
7. شبیری: رساله، م 361، 456 و 519.