گفتار در مسائل مربوط به قنوت
مساءله 1 - در نمازهاى واجب روزانه قنوت مستحب است و اين استحباب در نمازهائى که بصداى بلند خوانده مى شود يعنى نماز صبح و مغرب و عشاء مؤ کد است بلکه نزديک تر به احتياط آن است که در اين نمازها ترک نشود و محل آن قبل از رکوع رکعت دوم و بعد از تمام شدن قرائت است و اگر در اين محل فراموشش شود بعد از سر از رکوع برداشتن انجام ميدهد آن گاه بسجده مى رود و اگر در اين حال نيز بيادش نيامد مثلا بعد از رسيدن به سجده بيادش آمد ديگر انجامش نمى دهد تا از نماز فارغ شود و بعد از سلام نماز آن را مى آوردو اگر بعد از سلام هم بيادش نيامد تا برخاست و بدنبال کارش رفت آن گاه بيادش آمد هر وقت که باشد هرچند زمانى طولانى فاصله شده باشد انجامش مى دهد.
و اما اگر عمدا آن را ترک کند ديگر بعد از گذشتن از محلش بجاى نمى آورد و قنوت در نمازهاى مستحبى و نافله هاى دو رکعتى نيز مستحب است حتى در نافله شفع که استحباب قنوت در آن اقوى است و بهتر آن است که در نماز شفع به نيت رجاء يعنى به اميد ثواب بياورد نه بعنوان انجام دادن دستور و قنوت در نماز وتر مستحب مؤ کد است و محل آن قبل از رفتن به رکوع و بعد از قرائت حمد و سوره است .
مساءله 2 - در قنوت دعاى مخصوص شرط نشده بلکه هر ذکر و دعائى که براى مکلف ميسر و آسان است کافى است و حتى اين مقدار که کافى است يک بار بسم الله بگويد بلکه پنج بار و يا سه بار سبحان الله گفتن نيز کافى است همچنانکه جائز است اکتفاء کند بر صلوات بر محمد و آل او عليهم السلام و بهتر آن دعاهائى است که در روايات از معصوم عليه السلام رسيده و نيز دعاهائى است که در قرآن کريم آمده و مستحب است قنوت بصداى بلند گفته شود چه در نمازهاى جهرى و چه نمازهاى اخفاتى و آهسته و چه امام در نماز جماعت و چه شخصى که منفرد نماز مى خواند بلکه در صورتى هم که ماءموم باشد مستحب است بلند بخواند بشرطيکه امام صدايش را نشنود.
مساءله 3 - وجوب بلند کردن دستها در حال قنوت محل اشکال است و احتياط آن است که ترک نشود.
مساءله 4 - در قنوت و غير قنوت دعا را بغلط خواندن جائز است چه غلط از لحاط حروف و چه غلط از نظر صدا و اعراب به شرطى که غلط فاحش و يا باعث تغيير معنى نباشد و همچنين است غلط گفتن ذکرهاى مستحبى لکن نزديکتر به احتياط آن است که بکلى از ذکر و دعاى غلط صرفنظر کند و اما ذکرهاى واجب در نماز جز بعربى صحيح جائز نيست .