عدالت

عدالت

سوال 333 :

مراد از عادل بودن که شرط امام جماعت است، چيست؟

جواب :

مراد از امام جماعت عادل کسى است که گناه کبيره مرتکب نشود و اصرار بر گناه صغيره ننمايد و از کارهايى که نشان دهنده بى مبالاتى در امور دينى است، اجتناب کند.

سوال 334 :

فرق بين گناه صغيره و کبيره که در بحث عدالت مطرح مى‌شود، چيست؟

جواب :

گناه کبيره آن است که در قرآن کريم و يا در احاديث معتبر، آن را کبيره شمرده باشند يا براى آن وعده عذاب داده شده باشد و يا نزد متشرّعين گناه بزرگى محسوب شود.

(248)

سوال 335 :

کسى که خود را عادل نمى‌داند، اگر او را با اصرار براى امامت جماعت در جلوى صفوف نمازگزاران قرار دهند، چه کند تا نماز خودش و ديگران به طور صحيح برگزار شود؟

جواب :

اگر خود را عادل نمى‌داند و ديگران او را عادل مى‌دانند، امام جماعت شدن او اشکال ندارد، اگر چه بهتر است اجتناب کند.

سوال 336 :

ما شخصى را واجد شرايط امامت جماعت مى‌دانيم؛ ولى خودش مى‌گويد: «من راضى نيستم که به من اقتدا کنيد» يا اين که مى‌گويد: «من عادل نيستم». در فرض مذکور، اقتدا به او چه حکمى دارد؟

جواب :

رضايت امام جماعت، براى اقتدا کردن به او لازم نيست. درباره تشخيص عدالت، در رساله‌هاى عمليه، توضيح لازم داده شده است.

سوال 337 :

وقتى وارد مسجد جديدى مى‌شويم که هيچ گونه شناختى از امام جماعت آن نداريم، آيا مى‌توانيم نماز را به جماعت بخوانيم؟

جواب :

اگر اطمينان حاصل شود که امام جماعت عادل است، اگر چه از کثرت اقتدا کنندگان باشد، اقتدا کردن اشکال ندارد.