18 - جدا نمودن مو از بدن :
مسأله 159 - مـحرم نبايستى موى خود يا ديگرى را ازبدن جدا کند, خواه ديگرى محرم باشد يا محل , از اين حکم چهار مورد استثنا شده است : اول : آنکه شپش بدن محرم زياد شود ومتاذى باشد ازآن .
دوم : آنـکـه ضـرورت ايجاب کند که مو جدا شود, مانندآنکه بلندى موى وزياديش باعث سردرد يا ناراحتى ديگرشود.
سوم : آنکه مو در پلک چشم روييده باشد که محرم راناراحت کند.
چـهـارم : آنکه مو هنگام وضو يا غسل خود به خود جداشود, که در اين چهار صورت جدا نمودن مو عيبى نداد.
مسأله 160 - اگر محرم بدون ضرورت سر خود رابتراشد, کفاره اش يک گوسفند يا سه روز روزه يا اطعام شش مسکين که به هريک دو مد (يک کيلو ونيم ) بدهد,واگر موى زير هر دو بغل خود را بـکـنـد, کفاره اش يک گوسفند است , وهمچنين است اگر موى يک طرف رابکند, بنابر احتياط, وچـنـانچه موى ريش خود يا غير آن رابکند بايستى يک مشت طعام به فقير کفاره بدهد,وچنانچه سر ديگرى را چه محرم وچه محل باشدبتراشد, کفاره ندارد.
مسأله 161 - چنانچه محرم سر يا بدن خود را بطورى که مويى از او نيفتد وخونى نشود بخاراند, عـيبى ندارد,وچنانچه دست به سر يا ريش خود کشيده ويک يا دو مواز آن بيفتد, يک مشت طعام صدقه بدهد.