اگر شخص می داند که از وی مایعی مانند مَذی که به خودی خود نجس نیست، خارج شده است ولی شک دارد که آیا همراه آن، ادرار نیز خارج شده است یا نه، در این صورت وظیفه اش چیست؟

پاسخ

• امام، خویی، بهجت، فاضل، سیستانی، وحید، مکارم، صافی و نوری: در این صورت نباید به شک خود توجه کند و آن مایع پاک است البته در صورتی که شک کند رطوبتی که از او خارج شده فقط مذی است یا مخلوطی از مذی و بول، اگر قبل از خروج رطوبت استبرای از بول کرده باشد، آن مایع پاک است و الاّ حکم به نجاست آن می شود.[1]
• تبریزی: در صورتی که شک کند رطوبتی که از او خارج شده فقط مذی است یا مخلوطی از مذی و بول، اگر قبل از خروج رطوبت استبرای از بول کرده باشد، آن مایع پاک است و الاّ بنا بر احتیاط واجب نجس است.[1]

منابع:

1. امام: تحریرالوسیلة، کتاب الطهارة، فصل فی الاستبراء، م 4 و العروة الوثقی، کتاب الطهارة، فصل فی الاستبراء، م7؛ خویی: منهاج الصالحین، کتاب الطهارة، م 68 و العروة الوثقی، کتاب الطهارة، فصل فی الاستبراء، م7؛ بهجت: وسیلة النجاة، م 77؛ فاضل، سیستانی، مکارم و نوری: العروة الوثقی، کتاب الطهارة، فصل فی الاستبراء، م7وحید: منهاج الصالحین، کتاب الطهارة، م 68 ؛ صافی: هدایة العباد، ج1، کتاب الطهارة، م 88.
2. تبریزی: منهاج الصالحین، کتاب الطهارة، م 68.